Rotterdamse haven emissieloos in 2050

37

In 2050 is de Rotterdamse haven nog steeds een epicentrum van bedrijvigheid en werkgelegenheid. Alleen wordt die dan gecreëerd door vrijwel emissieloze industrie en scheepvaart. Hergebruik van afval zal de gewoonste zaak van de wereld zijn. Digitalisering en nieuwe technologieën maken de haven nóg veiliger en gezonder. En de menselijke maat gaat nog meer de boventoon voeren. Zie hier het vergezicht van Remco Neumann, programmamanager corporate social responsibility (CSR) van het Havenbedrijf Rotterdam, dat volgens hem dichterbij is dan menigeen denkt.

‘Voorspellen is moeilijk, zeker daar waar het de toekomst betreft’. Toch durft Neumann het wel aan om op het gebied van duurzaamheid dertig jaar vooruit te kijken. “Een vrijwel, of tegen die tijd zelfs, geheel emissie- en geluidloze industrie en logistiek is dan realistisch. We zijn ons er nu bewust van dat groei in het industriële tijdperk gepaard is gegaan met ongewenste neveneffecten. In 2050 is er geen geluidshinder meer en ook geen luchtvervuiling of impact op het klimaat. Het besef groeit dat het moet en dat het ook kan.”

Exotisch
Het vertrouwen in de toekomst haalt Neumann niet uit de huidige cijfers. “In de haven en in Nederland draaien we nu nog slechts voor 6 procent op hernieuwbare energie. Maar dat gaat exponentieel toenemen.” Hoe dat precies in z’n werk zal gaan, kan de CSR-manager niet voorspellen, maar dat het gaat gebeuren staat voor hem als de spreekwoordelijke paal boven water. “Technologisch kan er nu al heel veel. Zo rijden er al volwaardige auto’s op waterstof en zonne-energie. Vorig jaar is er een vliegtuig op zonne-energie de hele wereld rondgevlogen. Het gaat nu over opschalen. Ik ben optimistisch over wat technologie ons gaat brengen. Kijk bijvoorbeeld dertig jaar terug. Toen begonnen we net met de eerste PC’s, was er nog geen internet en was de mobiele telefoon nog tamelijk exotisch. Vergelijk dat met nu…. Zo moeten we ook naar 2050 kijken.”

Mindshift
Ondanks de mogelijkheden die technologie verschaft, is dat niet de drijvende kracht achter de duurzame revolutie die eraan komt. “Het gaat om de mindshift die in de hoofden van de mensen plaatsvindt. De maatschappij eist steeds nadrukkelijker dat duurzaamheid de norm wordt. Dat is ‘what gets things going’. Daardoor gaat verdere elektrificatie gewoon gebeuren en worden zaken zoals zonne-energie, waterstof en getijdenstroom, die nu nog klein zijn, straks heel normaal om in onze groeiende vraag naar schone energie te voorzien.”

Concurrentiefactor
“Je ziet die mindshift ook in het bedrijfsleven post vatten. Grote bedrijven zoals Unilever en Heineken stellen steeds hogere eisen aan hun leveranciers en vervoerders op het gebied van CO2 reductie.

Duurzaamheid is bij hen een belangrijk selectiecriterium. Daarmee wordt duurzaamheid meer en meer een concurrentiefactor. Zo’n economisch principe is niet te stuiten. Die duurzame samenleving gaat er gewoon komen. Je kunt er dus beter maar een actief onderdeel vanuit maken. Dat doen we ook als Rotterdamse haven. Er zijn al volelektrische containerterminals en hybride schepen, restwarmte en CO2 wordt al hergebruikt en het gebruik van zonne-energie neemt rap toe. Nu staat er voor 1,6 MW aan opwekkingscapaciteit in de haven. Al in 2020 zal dat naar verwachting vertienvoudigd zijn.”

Dialoog
Duurzaamheid is meer dan alleen milieu en klimaat. Het gaat ook over een veilige en gezonde omgeving en over mens en werk. Wat Neumann betreft gaan die zaken vaak hand in hand. “Minder uitstoot en geluid betekent een gezondere leefomgeving. Veiligheid heeft altijd al prioriteit.” Door robotisering en digitalisering gaan er banen verdwijnen maar er komen ook banen bij. “Belangrijk is dat we er ons bewust van zijn dat de werkgelegenheid ook een transitie ondergaat en dat we ons daarop voorbereiden. Dat doen we bijvoorbeeld door het te agenderen in ons duurzaamheidsprogramma. Maar ook door de dialoog erover aan te gaan met bedrijven in de haven en hun medewerkers. Er is een risico dat groepen straks buiten de boot gaan vallen, maar ook dit punt gaan we ongetwijfeld oplossen. Sterker nog, ik denk dat de haven van 2050 nog inclusiever zal zijn en nog meer werk en welzijn gaat bieden aan verschillende lagen van de bevolking dan vandaag de dag .”

Deel dit artikel: