‘Ik ben trots op de goede contacten die we hebben opgebouwd met bestuurders’

26

Het einde van een tijdperk voor Teun Muller: na 9,5 jaar nam hij op 16 mei afscheid als voorzitter van Werkgevers Drechtsteden. Niet dat hij er geen zin meer in had, maar in het belang van de vereniging gaf hij het stokje graag door aan een jongere generatie. “Het bed mocht weer worden opgeschud.”

In januari 2008 trad Muller aan als voorzitter van Werkgevers Drechtsteden. “Toen ik werd gevraagd, leek het mij meteen leuk om te doen. Ik had er ook de tijd voor. Het vertegenwoordigen van het bedrijfsleven was niet nieuw voor me, want ik was eerder onder meer betrokken bij de Kamer van Koophandel.” Zijn verwachtingen kwamen uit, want Muller kijkt terug op een fantastische tijd. “Het was een feest om met het bestuur samen te werken. Waar ik trots op ben? Bijvoorbeeld op de goede contacten die we hebben opgebouwd met bestuurders binnen instanties als de provincie, gemeenten en het ministerie. De gedachte ‘laten we kijken hoe we samen iets neer kunnen zetten’ voerde altijd de boventoon. Werken vanuit het positieve in plaats van het negatieve: dat scheelt enorm.” Gevraagd naar op welk gebied Muller wellicht had gehoopt op meer progressie of betere resultaten, weet hij wel een antwoord. “Het ledenaantal is achtergebleven bij de verwachtingen. Natuurlijk is het mooi om 250 leden te hebben, maar ik had gehoopt op meer. Helaas ziet niet iedereen het belang in van actief zijn in de omgeving waarin wordt gewerkt. ‘Het is toch een ver-van-mijn-bed-show’, is dan de gedachte. Ten onrechte, want binnen Werkgevers Drechtsteden staan actuele onderwerpen als mobiliteit, duurzaamheid en de Economic Development Board hoog op de agenda. Het is daarbij juist belangrijk om goed georganiseerd en als één front naar buiten te treden.”

Zeilen en jagen
Muller is opgevolgd door Jacob Klink en Wico van Helden, die het voorzitterschap op basis van gelijkwaardigheid samen invullen. “Mijn advies aan dit duo is om de functie vooral op hun eigen wijze in te vullen. Probeer jezelf te zijn, dan kom je het verst. Ik heb er alle vertrouwen in dat Jacob en Wico met hun eigen contacten en vanuit hun eigen belangstelling Werkgevers Drechtsteden een mooie toekomst bezorgen.” En hoe ziet die toekomst er voor Muller zelf uit? “Ik heb er veel tijd ingestoken, dus daar komt vrije tijd voor terug. Ik ben van plan om meer te gaan zeilen en jagen. Dat zijn namelijk twee grote hobby’s. Verder heb ik mezelf opgelegd om niet meteen in een andere commissie zitting te nemen als er een aanvraag komt. Ik word binnenkort 70 jaar. Bij die leeftijd past het beter om zaken af te bouwen. Daarom heb ik 3 jaar geleden ook al aangegeven dat ik mijn termijn als voorzitter van Werkgevers Drechtsteden niet zou verlengen. Leden moeten zich immers vertegenwoordigd voelen door het bestuur. Het bed mocht worden opgeschud. Dat is nu gebeurd.”

Denkers en verkopers
Het afscheid als voorzitter van Werkgevers Drechtsteden betekent niet dat de maatschappelijke betrokkenheid van Muller stopt. Hij blijft op andere fronten actief. Als initiator van het eerste uur zette Teun Muller bijvoorbeeld samen met enkele anderen de Innovation Award ZHZ in de markt. Nog steeds draagt hij als bestuurslid het initiatief een warm hart toe. Dat blijft zo. Op de vraag hoe het gesteld is met innovatie in deze regio heeft Muller een duidelijk antwoord. “Het is er wel, alleen voor een groot deel onzichtbaar. De buitenwereld heeft er geen weet van. Dat is het grote probleem. Talloze bedrijven en personen zijn bezig met innovatie, maar niet met de verkoop van innovatie. Hoe dat te verklaren is? Het komt doordat je twee groepen mensen nodig hebt voor het in de markt zetten van een innovatie: denkers en verkopers. Denkers zijn vooral geïnteresseerd in de ontwikkeling van de innovatie en niet in het onder de aandacht brengen daarvan. Verkopers zijn in de meeste gevallen noodzakelijk om het product of de dienst onder de aandacht te brengen, maar innovators zien hier lang niet altijd de noodzaak van in. En zo kan het komen dat we in een regio actief zijn waarin best wordt geïnnoveerd, maar veelal achter gesloten deuren.” Sinds de oprichting van de Innovation Award ZHZ, voorheen bekend onder de naam Innovatie Award Drechtsteden, is innovatie in dit gebied al iets meer op de voorgrond getreden. Maar het kost soms best moeite om kandidaten te vinden, erkent Muller. “Organisaties melden zich niet massaal aan. Pas wanneer wij ze attenderen op ons initiatief, staat een deel ervoor open om met een innovatie naar buiten te treden. Maar er is ook een groep die eerst de innovatie waaraan wordt gewerkt in alle rust af wil maken, zonder afleiding. Dat respecteren wij uiteraard ook.”

Niet denken, maar doen
De Innovation Award ZHZ is niet het enige initiatief om de regio te versterken waarbij Muller betrokken is. De Economic Development Board is inmiddels een feit voor de Drechtsteden en dan is er ook nog de regionale ontwikkelingsmaatschappij InnovationQuarter. Wat verwacht Muller daarvan? “Ik hoop dat het zorgt voor een positieve impuls en dat er in de praktijk echt actie wordt ondernomen. Aan meer ambtelijke rapporten over de regio is duidelijk geen behoefte. Daar staat mijn kast al helemaal vol mee. Het is tijd voor uitvoering. Want ik heb liever dat er in de praktijk eens iets wordt geprobeerd met het risico op mislukking, dan die eeuwige rapporten zonder vervolgstappen. Omdat het bedrijfsleven zelf de grootste invloed uitoefent binnen de Economic Development Board schat ik de kans van slagen hoger in dan gemiddeld. Niet denken, maar doen: dat is mijn devies.” Muller zelf zal zich, ook na het overdragen van de voorzittershamer van Werkgevers Drechtsteden, niet gaan vervelen.

Deel dit artikel: